1. تعیین نقشه کلی

چه تعدادی از افراد، با استفاده از چه سخت افزارها و نرم افزارهایی و در کدام قسمت محل مدنظر، قراره از شبکه استفاده کنن.

منظور از تعیین نقشه کلی در راه اندازی شبکه، هم تعیین توپولوژی شبکه و هم تعیین تعداد و جایگاه هر کدوم از نودهای شبکه هست. پس لازمه به صورت دقیق بدونین که چه تعداد افراد، با استفاده از چه سخت افزارها و نرم افزارهایی و در کدام قسمت محل مدنظر، قراره از شبکه استفاده کنن. بهتره توپولوژی و نقشه نهایی رو روی کاغذ پیاده کنین تا برای مراحل بعدی داکیومنت مستند و دقیقی داشته باشین.

نکته‌ای که در این مرحله از راه اندازی شبکه اهمیت داره، اینه که نقشه رو مطابق با برنامه‌های توسعه در زمان‌های آینده تعیین کنین. یعنی حداقل برای آینده‌ای کوتاه مدت نقشه، تجهیزات و زیرساخت لازم رو فراهم کنین. به عنوان مثال اگه قراره تعداد کارمندان شرکت در شش ماه بعدی بیشتر بشه، باید در همین مرحله این نکته رو مدنظر قرار بدین.

2. تعیین نیاز، انتظارات و بودجه

سرعت، امنیت، کیفیت و بودجه موردنیاز برای راه اندازی شبکه چقدره؟

در مرحله دوم ایجاد شبکه، بعد از تعیین نقشه لازمه کمی روی کاربری شبکه مدنظر تمرکز کنیم. سرعت، امنیت و کیفیت موردنیاز شبکه چقدره؟ روال کاری شبکه به برنامه‌های سنگین و فعالیت‌های اینترنتی نیازمند پهنای باند بالا نیاز داره یا در سطح اینترنت به وب گردی و باز کردن صفحات مختلف وب محدود میشه؟

بر اساس پاسخ به این سوالات و بودجه مدنظر، انواع تجهیزات شبکه موردنیاز مشخص میشه. به عنوان مثال اگه حجم دیتای انتقالی بین نودها بالا هست، خرید پچ کورد یا کابل شبکه‌ باید بر اساس پهنای باند بالا انجام بشه.

3. انتخاب و خرید تجهیزات شبکه

برند، مدل، سایز و نوع هر کدام از تجهیزات پسیو و اکتیو موردنیاز، در این مرحله مشخص میشه.

به مرحله حساس و مهمی از راه اندازی شبکه رسیدیم. درسته که تجهیزات مدنظر شبکه در مراحل قبلی مشخص شده و حالا در این قدم به صورت کامل می‌دونین که کدام تجهیزات پسیو یا اکتیو شبکه رو باید تهیه کنین اما انتخاب نوع هر کدام از این تجهیزات اهمیت بالایی داره. به عنوان مثال می‌دونین که به رک شبکه نیاز داریم، اما تعیین برند و مدل و سایز رک تو این مرحله انجام میشه. توصیه می‌کنیم برای اینکه این مرحله رو با موفقیت بگذرونین، حتما راهنمای خرید تجهیزات و نکات مهم در خرید ابزارآلات شبکه رو مطالعه کنین تا تسلط کافی به تجهیزات داشته باشین.

4. کابل کشی و نصب تجهیزات

در نصب تک تک تجهیزات شبکه نکات مهمی وجود داره که لازمه قبل از اقدام به نصب، از این نکات مطلع بشین.

کابل‌کشی و نصب تجهیزات خریداری شده، همان مرحله از راه اندازی شبکه هست که نیاز به دقت و تجربه بیشتر در این کار داره. هرچقدر هم که تجهیزات رو دقیق و متناسب با نیاز شبکه خریدرای کرده باشین، اگه فرایند نصب به درستی انجام نشه عملکرد شبکه دچار اختلال میشه. به عنوان مثال از یکی از نکات ساده ولی خیلی مهم اینه که کابل شبکه cat6 یا هر کتگوری از کابل لن رو با سوکت مناسب خودش نصب کنین. یا در صورتی که در مسیر کابل کشی از داکت و ترانکینگ استفاده کردین و این تجهیزات در معرض رفت و آمد و برخورد هستن، به جای داکت چسبدار از داکت ساده که نصب مستحکم‌تری داره، استفاده کنین.

علاوه بر این، در راه اندازی شبکه‌های بزرگ که تعداد تجهیزات بالاست، باید از فضایی مجزا به اسم اتاق سرور برای نصب تجهیزات استفاده میشه. یعنی به صورت کلی میشه گفت در نصب تک تک تجهیزات شبکه نکات مهمی وجود داره که لازمه قبل از اقدام به نصب، از این نکات مطلع بشین.

5. کانفیگ تجهیزات و راه‌اندازی نرم افزارها

کانفیگ سخت افزارها و نصب و راه اندازی نرم افزارها در این مرحله انجام میشه.

بعد از چیدمان تجهیزات پسیو و اکتیو شبکه، در این مرحله از راه اندازی شبکه، باید تجهیزات کانفیگ و راه اندازی بشن. به عنوان مثال یکی از ساده‌ترین تجهیزات نیازمند کانفیگ مودم هست. بعد از خرید مودم مناسب و نصب اون باید مراحل کانفیگ و راه‌اندازی نرم‌افزاری مربوطه هم انجام بشه. در این مرحله تمام نرم افزارهای موردنیاز شبکه نصب و کانفیگ راه اندازی میشه.

6. تست شبکه

هیچ شبکه‌ای رو بدون تست اولیه تحویل ندین.

مراحل راه اندازی شبکه تقریبا تموم شده اما جهت اطمینان از عملکرد صحیح شبکه، به عنوان قدم آخر مسیر کابل کشی و شبکه رو تست می‌کنیم. خصوصا اینکه قیمت کابل شبکه مبلغ قابل توجهیه که با هدف کسب کارایی مدنظر، پرداخت شده پس باید بدون هیچ گونه قطعی و اختلالی، عملکرد لازم رو ایفا کنه. البته منظور از تست شبکه به کابل‌ها محدود نمیشه و سایر تجهیزات مثل سوئیچ و روتر و غیره هم در همین مرحله تست میشن.

خلاصه

مراحل و اصول راه اندازی شبکه رو به صورت کامل توضیح دادیم، نکته مهم اینه که هر کدوم از این مراحل رو به دقت اجرا کنید و از اهمال در یکی از قدم‌ها جدا خودداری کنید. مثلا در انتخاب تجهیزات شبکه باید مطابق با اندازه شبکه، تجهیزات پسیو برای شبکه‌های بزرگ یا شبکه‌های کوچک رو به درستی انتخاب کنید تا عملکرد و کارایی مدنظر رو داشته باشن. در غیر این صورت یا عملکرد شبکه تضغیف میشه و یا هزینه‌ راه اندازی شبکه به صورت بیهوده زیاد میشه.

فراموش نکنین که بعد از اتمام مراحل راه اندازی شبکه، شبکه و تجهیزات رو به حال خودشون رها نکنید و حتما ضمن رعایت نکات لازم در نگهداری از کابل شبکه، در فواصل زمانی مشخص عملکرد تجهیزات رو کنترل کرده و در صورت نیاز عیب‌یابی کنید. امیدواریم مطالب گفته شده براتون مفید باشه. اگه همچنان سوالی در مورد راه اندازی شبکه دارین، در قسمت نظرات مطرح کنید که در اسرع وقت پاسخ گو هستیم.

سوالات متداول

The post مراحل راه اندازی شبکه به صورت اصولی و حرفه ای appeared first on مجله ونتولینک.

کابل‌های معتبر مثل کابل شبکه لگراند در زمان تولید و تست اولیه جهت ارائه به بازار، انواع آزمایش‌های پیرسازی مثل TIA-FOTB-3رو پشت سر می‌زارن تا رفتار مواد به کار رفته در تولید بخش‌های مختلف اونها در طی سالیان طولانی مشخص و اقدامات لازم انجام بشه به نحوی که کابل بتونه در طول عمر تعیین شده (30 الی 40 سال) عملکرد بی نقص لازم رو داشته باشه.

اما ما به عنوان خریدار و مصرف کننده کابل شبکه، در این راستا چه نکاتی رو باید رعایت کنیم؟

انتخاب اصولی، کابل را متناسب با نیاز شبکه انتخاب کنید

روش‌های افزایش عمر مفید کابل شبکه، از زمان انتخاب و خرید اون آغاز میشه. در انتخاب کابل شبکه باید به چند نکته توجه کنید:

• برند کابل شبکه: توصیه میشه انتخابتون از بهترین برندهای کابل شبکه باشه. این برندها مثل کابل شبکه نگزنس و لگراند و بلدن در تولید انواع محصولات کابل، استانداردهای جهانی رو رعایت کرده و از متریال با کیفیت استفاده می‌کنن که این مساله خودش یکی از فاکتورهای تاثیرگذار در طول عمر کابل شبکه هست. کابل‌های بی‌کیفیت معمولا زودتر فرسوده شده و از بین میرن.
• مدل کابل شبکه: حتما می‌دونید که انواع کابل شبکه در بازار با کتگوری‌ها، روکش‌ها و جنس‌های مختلف وجود داره که هرکدوم برای نیاز شبکه‌ای به خصوص کاربرد دارن. به عنوان مثال برای کابل کشی در محیط بیرون حتما باید از کابل شبکه outdoor استفاده بشه. از طرفی نیاز شبکه به انتقال حجم مشخصی از دیتا در انتخاب کتگوری کابل هم بسیار مهمه. به عنوان مثال کابل شبکه cat6 اگه برای دیتاسنتری بزرگ با دیتای زیاد استفاده بشه موجب تولید گرما و داغ شدن کابل و کاهش عمر مفید میشه.

حمل کابل، از بروز هرگونه آسیب به روکش کابل جلوگیری کنید

شاید براتون عجیب باشه ولی حتی حمل اصولی کابل از زمان خرید تا محل کابل کشی هم از نکات نگهداری اصولی از کابل شبکه هست. برخی از کابل‌های متراژ بالا که بسته‌بندی‌های محافظتی ندارن ممکنه در زمان حمل با برخورد به سطوح تیز و مخرب از ناحیه روکش آسیب دیده و مستعد قطع اتصال بشن. بنابراین در حمل کابل شبکه، احتباط کنید.

نصب حرفه‌ای، کابل نباید تحت کشیدگی و خمیدگی و فشار باشد

از دیگر مراحل مهم و اصلی در افزایش طول عمر کابل شبکه، مرحله نصب اون هست. در نصب کابل شبکه چه در زمان سوکت زدن کابل شبکه و چه در زمان کابل‌کشی مسیر مدنظر، باید چند نکته رو مدنظر داشته باشین:

• برای نصب سوکت شبکه، از ابزارآلات مخصوص این کار مثل آچار سوکت زن استفاده کنید. در صورتی که انتقال جریان از سوکت به درستی انجام نشه باعث داغ شدن و بروز آسیب هم به کابل و هم به سایر تجهیزات میشه.
• در صورتی که قراره در مسیر کابل کشی از داکت و ترانکینگ استفاده کنید، حتما سایز مناسب رو انتخاب کنید. یکی از وظائف داکت شبکه و ترانکینگ محافظت از کابل‌هاست اما در صورتی که تعداد کابل‌های زیادی داخل یه داکت کوچیک قرار بگیرن باعث وارد شدن فشار به کابل‌ها میشه که همین مساله می‌تونه به کابل‌ها آسیب بزنه.
• از انتخاب مسیرهایی که کابل باید در اون بیش از حد خمیده بشه اجتناب کنید. کشیدگی و خمیدگی در حدی که باعث بشه کابل از حالت نرمال و آزاد خودش خارج بشه، باعث آسیب و کاهش عمر کابل میشه.
• برای مدیریت و چیدمان اصولی کابل‌ها در شبکه از تجهیزاتی مثل رک شبکه و کنترل کننده کابل و پچ پنل‌ها استفاده کنید. تمام این تجهیزات در جهت افزایش بهره‌وری و عملکرد بهتر کابل‌ها طراحی شدن.

تعمیرات را به موقع انجام دهید

بعد از انتخاب و نصب اصولی کابل شبکه، مرحله نگهداری و مراقبت از کابل در زمان عملکرد اون آغاز میشه. متخصص شبکه باید در فواصل زمانی مشخص نسبت به تست کابل شبکه و بررسی مسیر کابل‌ها اقدام کنه. هرگونه خراش، زدگی، آثار جرقه، سیاهی و آسیب در روکش کابل می‌تونه باعث اختلال در عملکرد و چه بسا قطعی کل شبکه بشه. بنابراین الزامیه که این ایرادات در طول مسیر کابل‌ها بر طرف بشن. گفتن این نکته هم خالی از لطف نیست که طبق تجربه در صورتی که آسیب کابل‌ها بیش از حد باشه، تعویض کابل بهتر از تعمیره.

سوابق کابل رو یادداشت کنید

و در نهایت در جهت افزایش طول عمر کابل شبکه، توصیه میشه تمام سوابق کابل رو در یک فایل ثبت کنید. فاکتورهایی مثل زمان خرید و نصب، نتایج و مقادیر تست‌ها در هربار تست کابل، تاریخ، نوع تعمیرات انجام شده برای کابل، محل دقیق آسیب دیدگی و مواردی از این قبیل همگی در نگهداری و مدیریت اصولی کابل بهتون کمک می‌کنن.

خلاصه

پس گفتیم علاوه بر راهنمای خرید کابل شبکه، اقداماتی در سایر مراحل استفاده از کابل هم وجود دارن که در افزایش طول عمر کابل شبکه تاثیرگذارن. در صورتی که تمام نکات گفته شده رو رعایت کنید می‌تونید از کابل خریداری شده به مدتی طولانی و با بهترین عملکرد استفاده کنید بدون اینکه به مرور شاهد افت کیفیت انتقال دیتا در شبکه باشید. امیدواریم مطالب گفته شده براتون مفید باشه. اگر همچنان سوالی در مورد نگهداری از کابل شبکه و افزایش عمر مفید کابل لن دارین، در قسمت نظرات مطرح کنید.

سوالات متداول

The post نکات مهم در افزایش عمر مفید کابل شبکه appeared first on مجله ونتولینک.

چطور رک را نصب کنیم؟

قبل از آموزش نصب رک، باید گفت که انتخاب محل مناسب برای آرایش رک اولین قدم است. رک شبکه بهتره در محل جداگانه‌ای مثل یه اتاق قرار بگیره. به این دلیل که رک تولید گرما و صدا داره. اگر محل جداگانه‌ای هم برای رک در دسترس نبود می‌تونین اون رو در یک محل کم رفت و آمد نصب کنین. توجه داشته باشین که دمای محل نصب رک باید قابل‌کنترل و ترجیحاً مجهز به تهویه باشه؛ به این دلیل که عدم کنترل دما باعث آسیب رسیدن به تجهیزات شبکه می‌شه.

باید توجه داشته باشین که برای نصب کردن رک، نحوه صحیح قراردادن تجهیزات در رک سرور بسیار مهمه. ابتدا کابل‌ها رو با برچسب مشخص کنین. این کار باعث می‌شه کار سریع‌تر پیش بره. برای استفاده از کابل‌ها با تراکم زیاد و توزیع راحت‌تر، حتماً از پچ پنل‌ها استفاده کنین. استفاده از پچ پنل احتمال خطا حین نصب رو خیلی کم می‌کنه. البته علاوه بر پچ پنل، مدیریت‌کننده کابل عمودی و افقی، باکس فیبر نوری و کمربندها برای نصب رک بسیار کاربردی هستن.

حال برای قراردادن تجهیزات داخل رک، باید به نحوه چینش تجهیزات دقت زیادی بشه. باید دقت کنید که ابتدا تجهیزات سنگین در قفسه‌های زیری رک قرار بگیرن سپس تجهیزات سبک‌تر رو بالا قرار بدیم. جهت حفظ تعادل UPS و باتری، به دلیل وزن زیادی که دارن بهتره که پایین قرار بگیرن. صفحه‌کلید، نمایشگر و موس هم در قسمت میانی نصب بشن. برای دید بهتر ال‌ای‌دی و پورت دستگاه، روتر و سوئیچ‌ها رو بالای رک نصب کنین.

استاندارد‌ نصب رک دیواری

در حالت کلی دو مدل رک داریم رک دیواری و رک ایستاده. کاربرد این دو رک باهم تفاوت‌هایی داره. از رک دیواری در مکان‌هایی که مشکل کمبود جا وجود داره بسیار استفاده می‌شه. اما رک ایستاده نیاز به فضای زیادی داره. اما تحمل وزنی بالایی که داره، باعث می‌شه به رک دیواری ترجیح داده بشه. (اما رک ایستاده به دلیل تحمل وزن زیاد، نسبت به رک ایستاده ترجیح داده میشه.) رک‌های دیواری به‌صورت استاندارد دارای پاورماژول 3 و 4 پورتی هستن. واحد اندازه‌گیری ارتفاع، یونیت هست که هر یونیت معادل 4.445 سانتی‌متر حساب میشه.

ارتفاع رک شبکه دیواری به 9، 7، 6 و 5 یونیت می‌رسه. معمولاً این رک‌ها یک فن به ابعاد 12 سانتی‌متر دارن. بهترین رک دیواری، رک 9 یونیتی است. ویژگی خوب این رک دیواری اینه که امکان دسترسی از کناره‌ها و جلو، برای کاربر فراهم می‌کنه.

استاندارد‌ نصب رک ایستاده

قبل از خرید رک ایستاده باید دقت داشته باشین این نوع رک، از سایز بزرگی تشکیل شده که بیشتر مناسب ارگان‌ها، بانک‌ها و ادارات هستن. برای جابه‌جایی راحت‌تر روی چرخ سوار میشن. رک استاندارد ایستاده معمولاً 4 فن داره که یکی از فن‌ها ثابت هست. دسترسی به کابل‌ها هم از عقب تعبیه شده، هم از طریق پنل‌‌‌‌‌‌‌‌های جانبی و هم درب جلو صورت می‌گیره، تجهیزات این رک به‌صورت جداگانه هم قابل تهیه است. ابعاد رک ایستاده به 16، 21، 28، 35، 38، 42، 45، 47 و… یونیت می‌رسه. پاور ماژول‌ها هم با توجه به ظاهر و ارتفاع رک، به‌صورت عمودی نصب می‌شن.

استاندارد انواع متعلقات در نصب رک

در این قسمت می‌خوایم متعلقات استاندارد رک را بررسی کنیم. این متعلقات برای کمک به کارایی بهتر رک مورد استفاده قرار می‌گیره.

کیس رکمونت (Case Rackmount)

کیس رکمونت از متعلقات رک شبکه هست که در بخش داخلی رک وصل می‌شه و تفاوتی نداره، می‌تونه سرور، روتر و حتی سوئیچ باشه.

فن رک شبکه

رک به دلیل دمای بالایی که تولید می‌کنه، نیاز به تهویه مناسبی برای جلوگیری از آسیب رسیدن به قطعات رک شبکه داره. فن رک به دو دسته فن یونیت و فن سینی تقسیم می‌شه. تفاوت این دو فن به محل نصبشون برمی‌گرده. فن یونیت روی دیوار یا سقف رک شبکه امکان نصب داره ولی فن سینی بر روی سینی یا طبقات رک نصب می‌شه.

بلانک پنل (Blank Panel)

این پنل وظیفه پوشش دادن فضاهای خالی موجود در رک را بر عهده داره. این فضا از 1 تا 4 یونیت هست. برای ایجاد ظاهر بهتر رک شبکه هم معمولاً از بلانک پنل استفاده می‌شه.

لایت پنل (Light Panel)

کاربرد لایت پنل برای ایجاد نور مناسب در داخل رک شبکه هست که از لامپ‌های ال‌ای‌دی یا فلورسنت استفاده می‌شه.

پاور ماژول (Power Distributed Unit)

پاور ماژول نوعی دستگاه هست که وظیفه داره جریان برق رو از چند کابل و سیم، به‌صورت یکنواخت توزیع کنه. جنس این دستگاه از فلز هست و در دو مدل افقی و عمودی و از 2 تا 35 پورت عرضه می‌شه.

سینی رک

سینی رک یا طبقه رک بسته به نیاز از تعداد متفاوتی تشکیل می‌شه. در واقع این طبقه‌ها نقش جداکننده بخش‌های رک از همدیگه رو داره. سینی یا طبقه رک هم به دو دسته سینی متحرک و سینی ثابت تقسیم می‌شه.

پیچ‌ومهره رک

از پیچ‌ومهره برای نصب روتر و پچ پنل استفاده می‌شه. معمولاً از پیچ‌ومهره چهارسو و آچارخور برای رک استفاده می‌کنن.

درب

تقریباً تمامی رک شبکه‌ها درب دارن. ولی بعضی از کاربران برای امنیت بیشتر رک و سرور اقدام به تعویض درب رک می‌کنن. درب رک‌ها معمولاً برای تهویه بهتر، به‌صورت مشبک ساخته می‌شن.

نگهدارنده کابل

با کمک این وسیله کابل‌ها و سیم‌های رک شبکه منظم میشن. همین موضوع باعث می‌شه فضای رک نا‌منظم نشه و تشخیص کابل‌ها راحت‌تر باشه.

اجزای مهم در نصب رک شبکه

• پایه و چرخ: برای حرکت راحت‌تر رک شبکه و تحمل وزن از پایه و چرخ استفاده می‌‌شه.

• فریم اصلی: این وسیله درواقع قاب رک شبکه هست. فریم اصلی از اتصال دیوار و ستون به‌وجود میاد.

• ریل نصب: در واقع تجهیزات رکمونت روی ریل نصب سوار می‌شن و داخل رک قرار می‌گیرن. برای اتصال تجهیزات، روی ریل تعدادی سوراخ وجود داره.

• سقف رک (Top Panel): سقف رک در 2 حالت باز و بسته قابل استفاده است. نوع بسته برای تهویه بهتر و اتصال کابل به صورت سوراخ‌دار طراحی شده. البته برای تهویه در صورت نیاز می‌تونیم از فن هم استفاده کنیم.

• کف رک: کف رک صرفاً برای امنیت و حفاظت در برابر برخورد ضربه کاربرد داره.

عموماً نصب رک به چه عواملی بستگی دارد؟

در این مقاله آموزش نصب رک شبکه و مقایسه انواع رک شبکه رو بررسی کردیم. هدف از نصب رک، محافظت از ادوات شبکه هست. رک دیواری و رک ایستاده دو نوع اصلی رک شبکه هستن. در اجرا و نصب رک نکات زیادی هست که باید قبل و حین نصب موردتوجه قرار بگیره. از جمله این موارد می‌توان به خنک بودن و تهویه داشتن محل قرارگیری رک، قرار دادن تجهیزات سنگین‌تر در طبقات پایین‌تر، مشخص کردن کابل‌ها با برچسب، استفاده از پچ‌پنل، نصب صفحه نمایش و موس و کیبورد در قسمت میانی و در دسترس و غیره اشاره کرد.

سؤالات متداول

The post چگونگی نصب رک – صفر تا صد نصب رک شبکه appeared first on مجله ونتولینک.

انواع توپولوژی شبکه

هر کدوم از انواع تجهیزات شبکه یک گره یا node در شبکه هستن که ارتباط بین این تجهیزات، اصطلاحا لینک نامیده میشه. به عنوان مثال شبکه کردن دو کامپیوتر با کابل لن یک لینک بین دو نود هست. در شرایطی که تعداد نودها و لینک‌های یک شبکه بالاست، نحوه چیدمان فیزیکی و همین‌طور نحوه ارتباط تجهیزات و برقراری لینک‌ها بسیار مهمه. به همین دلیل قبل از راه‌اندازی شبکه‌های بزرگ، این چیدمان مشخص و نهایی میشه که در واقع همان توپولوژی شبکه هست. انواع توپولوژی شبکه رو در ادامه معرفی می‌کنیم:

توپولوژی خطی bus topology

ساده‌ترین نوع توپولوژی شبکه، شبکه خطی یا توپولوژی اتوبوسی هست که این روزها کاربرد چندانی نداره. در این توپولوژی همه گره‌ها با یک کابل خطی که در دو طرفش ترمیناتورهایی داره، بهم وصل میشن. ترمیناتورها مانع بازگشت سیگنال به کابل میشن. در صورتی که این ترمیناتورها وجود نداشته باشن، سیگنال مدام در داخل کابل رفت و بازگشت داشته و شبکه اصطلاحا collapse می‌شه. در این توپولوژی از تجهیزات پسیو برای شبکه‌های کوچک به صورت ساده و مختصر استفاده میشه.

• از مزایای توپولوژی اتوبوسی اینه که راه‌اندازی و گسترش شبکه در این توپولوژی بسیار ساده و راحته، بدون هیچ پیچیدگی، میشه گره‌های جدید به شبکه اضافه کرد. به تجهیزات پرهزینه نیاز نداره و با قیمت پائین اجرا میشه.
• اما چنین توپولوژی مبتدی و ساده‌ای معایب زیادی هم داره. از جمله اینکه در صورت خرابی یکی از سیستم‌ها، کل شبکه از کار میافته. در صورت بروز مشکل، عیب‌یابی شبکه سخت‌تره و همین‌طور در صورتی که یکی از سیستم‌ها از پهنای باند بیشتری استفاده کنه، سرعت کل شبکه کم میشه.

توپولوژی حلقه‌ای ring topology

توپولوژی ring هم از این جهت که در اون هر گره مستقیما به گره دیگه‌ای

وصله، مثل توپولوژی خطیه ولی در توپولوژی رینگ، کابل واحدی که همه گره ها روی اون وصلن یک حلقه تشکیل میده و مثل توپولوژی خطی در دو سرش ترمیناتور نداره. روند کاری این توپولوژی به این شکله که سیگنال از گره اول به گره دوم منتقل میشه، آدرس سیگنال توسط گره دوم بررسی میشه و اگر آدرس به خود گره دوم اونو دریافت می‌کنه و در غیر این صورت سیگنال رو به گره سوم منتقل می‌کنه و همین روند ادامه پیدا می‌کنه تا سیگنال به مقصد اصلی خودش برسه.

• از مزایای اصلی این توپولوژی هم اینه که به راحتی و بدون هزینه زیاد، راه‌اندازی میشه.
• اما عیب بزرگی که توپولوژی RING داره اینه که اگه یه سیستم در شبکه معیوب باشه کل شبکه از کار میافته و تا زمانی که نود مشکل دار از شبکه خارج نشه امکان ارسال سیگنال وجود نداره. علاوه بر اون، سرعت شبکه به عملکرد تک تک سیستم‌ها بستگی داره و همینطور به دلیل اتصال همه گره‌ها بهم دیگه، امنیت شبکه نسبتا پائینه.

توپولوژی ستاره‌ای star topology

در توپولوژی STAR به جای اینکه گره‌ها به همدیگه وصل باشن، همگی به صورت مجزا به یک دستگاه مرکزی متصل هستن. بسته به اینکه دستگاه مرکزی چه دستگاهی باشه نوع جریان سیگنال در شبکه متفاوته. به عنوان مثال اگه از هاب به عنوان دستگاه مرکزی استفاده بشه، چون این دستگاه توانایی مسیردهی نداره سیگنال رو دریافت کرده و در کل شبکه پخش می‌کنه تا گره مقصد اونو دریافت کنه. در صورتی که اگه از سوئیچ شبکه به عنوان دستگاه مرکزی استفاده میشه، این دستگاه سیگنال رو از مبدا دریافت کرده و مستقیما به گره مقصد ارسال می‌کنه.

• از مزایای اصلی توپولوژی ستاره اینه که اگه یکی از گره‌ها در شبکه معیوب بشه، اولا عیب‌یابی راحت‌تره دوما کل شبکه collapse نمیشه. همین‌‌طور راه‌اندازی و اضافه کردن گره جدید به شبکه در این توپولوژی راحته.
• شاید نشه اسمشو عیب گذاشت اما لازمه بدونید که استفاده از توپولوژی ستاره در شبکه، هزینه بیشتری نسبت به دو توپولوژی قبلی داره چون دستگاه‌های مرکزی مثل هاب یا سوئیچ، تجهیزات گران قیمتی هستن.

توپولوژی مش mesh topology

به این توپولوژی، توپولوژی توری هم گفته میشه که در اون همه گره‎‌ها و دستگاه‌ها بهم دیگه وصل میشن. البته توپولوژی مش خودش چند نوع مختلف داره: توپولوژی جزئی مش و توپولوژی کامل مش. در توپولوژی جزئی مش برخی از نودها به همه نودهای دیگه وصل میشن اما برخی دیگه فقط به دو یا چند نود که ارتباط بیشتری باهم دارن، وصل میشن. در مقابل در توپولوژی کامل مش، همه نودها بهم دیگه وصل میشن.

نحوه انتقال دیتا هم در این توپولوژی به دو صورت مسیریابی و سیلابی هست که در مدل مسیریابی از کوتاه‌ترین فاصله ممکن برای انتقال دیتا استفاده میشه و در مدل سیلابی، داده‎‌های مشابه باهم به سمت نودها ارسال میشه.

• از مزیت‌های توپولوژی mesh اینه که در اون ارتباط بین دو گره، تاثیری بر گره‌های دیگه و سرعت کل شبکه نداره. از طرفی یک چیدمان قوی هست که در اون امنیت شبکه به خوبی حفظ میشه.
• اما با توجه به اینکه تعداد اتصالات بیشتره در راه‌اندازی این توپولوژی تجهیزاتی مثل کابل و ترانکینگ داکت شبکه بیشتر استفاده میشه و هزینه نسبتا بالاتری داره.

توپولوژی ترکیبی hybrid topology

توپولوژی هیبرید همان‌طور که از اسمش مشخصه، به صورت ترکیبی از چند توپولوژی پایه‌ای ایجاد میشه. مثلا در تصویر زیر یک توپولوژی حلقه‌ای و یک توپولوژی مش باهم توپولوژی ترکیبی ایجاد کردن. از توپولوژی hybrid اغلب برای گسترش شبکه و استفاده از بهترین تجهیزات پسیو برای شبکه‌های بزرگ استفاده میشه که از قبل یک نوع توپولوژی ایجاد شده و حالا نیاز به چیدمان جدیدی در شبکه وجود داره.

• از مزایای اصلی توپولوژی ترکیبی اینه که ترکیب توپولوژی‌های مختلف، ضعف همدیگه رو پوشش میدن و در این حالت شبکه انعطاف پذیرتر و قابل اعتمادتر میشه. به عبارتی ضمن اینکه امنیت شبکه در این حالت حفظ میشه، امکان اضافه کردن یا خارج کردن یک گره از شبکه هم راحته.
• در مقابل عیبی که در توپولوژی هیبرید احساس میشه، پیچیدگی زیرساخت و اجرای اون در کنار هزینه بالای توپولوژی هست چون ممکنه در اون از تجهیزاتی مثل هاب یا سوئیچ استفاده بشه.

توپولوژی درختی tree topology

توپولوژی tree در واقع ترکیبی از چند توپولوژی ستاره هست. البته در این توپولوژی باید به تعداد سه یا بیشتر سطح‌ وجود داشته باشه در غیر این صورت همان توپولوژی ستاره‌ای تلقی میشه. در این توپولوژی، گره‌ها به شکل شاخه‌های درخت بهم متصل میشن که همگی از یک تنه یا دستگاه مرکزی سیگنال می‌گیرن. نمونه‌ای از یک توپولوژی درخت در تصویر زیر نمایش داده شده، همان‌طور که می‌بینید در این توپولوژی چندین دستگاه مرکزی به کار گرفته میشه.

• این نوع از توپولوژی هم همان مزایای توپولوژی ستاره‌ای رو داره به این معنی که اگه یکی از نودها خراب بشه منجر به از کار افتادن کل شبکه نمیشه. از طرفی چون شبکه چندین بخش مجزا داره، عیب یابی شبکه بسیار راحت هست.
• عیب بزرگ توپولوژی درختی اینه که اگه گره والد که نقش تنه درخت رو داره خراب بشه، کل شبکه از کار میافته و همینطور اضافه کردن گره جدید به شبکه نسبتا پیچیده ست. از طرفی چون چندین دستگاه مرکزی مختلف در این توپولوژی مورد استفاده قرار می‌گیره و پروسه زیادی مثل نصب ترانکینگ برای هر کدوم از شاخه‌ها به صورت مجزا انجام میشه، این توپولوژی هزینه بالایی داره.

آنچه در معرفی توپولوژی شبکه گفتیم

بنابراین متوجه شدیم که توپولوژی شبکه به نحوه چیدمان تجهیزات و سیستم‌های کامپیوتری در شبکه گفته میشه که هر شبکه‌ای باید بر اساس شرایط محیطی و نیازهای شبکه، بهترین توپولوژی ممکن رو انتخاب کنه و بر اساس توپولوژی انتخاب شده، مشخص میشه که هرکدام از تجهیزات پسیو شبکه مثل کابل، داکت یا ترانکینگ باید از کدام مدل و با چه ابعادی تهیه بشه. بنابراین اطلاع از انواع توپولوژی شبکه و مزایا و معایب و موارد کاربردی هر کدام، برای راه‌اندازی تمام شبکه‌ها لازمه. امیدواریم که مطالب گفته شده براتون مفید باشه.

سوالات متداول

The post توپولوژی شبکه چیست؟ آشنایی با انواع توپولوژی شبکه appeared first on مجله ونتولینک.

مفهوم تداخل در شبکه و نحوه اندازه‌گیری آن

قبل از معرفی پارمترهای next و fext، اجازه بدین کمی در مورد تداخل الکترومغناطیسی و نویزهای ممکن در زمان استفاده از انواع تجهیزات شبکه اتفاق میافته توضیح بدیم. حتما تجربه مکالمه با تلفن‌های قدیمی آنالوگ رو داشتین که گاهی صدای نویز خط دیگه‌ای در تلفن شنیده میشد. این اتفاق نوعی از تداخل بود که در شبکه اتفاق میافتاد. بنابراین میشه به صورت ساده چنین تعریف کرد که تداخل یعنی اثر منفی یک سیم یا مدار الکتریکی بر روی سیم یا مداری دیگر.

اصولا وقتی در خرید کابل شبکه صحبت از تداخل هست، تفاوتی بین انواع تداخل‌ها قائل نمیشیم. در صورتی که انواع crosstalk یا همان هم شنوایی و تداخل الکترومغناطیسی در شبکه متفاوت هستن که در زمان اجراع انواع تست فلوک شناسایی و استخراج میشن.

در معرفی کابل بهم تابیده گفتیم هر کابل در داخل خودش هشت رشته سیم داره که دو به دو بهم تابیده شدن، هر کدام از این رشته‌ها بر روی همدیگه تداخل ایجاد می‌کنن و همینطور هر کابل شبکه هم بر روی کابل‌های مجاور خودش تداخل الکترومغناطیسی (EMI) یا هم شنوایی (CROSSTALK)، ایجاد می‌کنه. برای سنجش میزان مقاومت کابل در مقابل این تداخل، دو پارامتر نکست و فکست رو با جزئیات بیشتری بررسی می‌کنیم:

پارامتر NEXT در تست کابل شبکه

پارامتر next در واقع مخفف عبارت Near end crosstalk هست که به معنی تداخل در انتهای نزدیک کابل یا پچ کورد شبکه هست. اما این تداخل انتهای نزدیک (next) دقیقا به چه معناست؟ در داخل یک کابل شبکه، وظیفه ارسال و دریافت سیگنال رو سیم‌های مشخصی بر عهده می‌گیرن. که این فرایند ارسال و دریافت در داخل کابل خودش می‌تونه موجب بروز اختلال بشه. در اندازه‌گیری پارامتر next بر اساس واحد دسی بل، منبع سیگنال و محل اندازه‌گیری اختلال در یک انتهای کابل هست. در واقع با اندازه پارامتر نکست متوجه میشیم که قدرت کابل در حذف تداخل در همان انتهای فرستنده سیگنال چقدر هست. هر چه میزان پارامتر next بیشتر باشه، تداخل هم کمتره.

پارامتر next crosstalk به میزان طول کابل شبکه ارتباطی نداره اما به میزان زیادی تحت تاثیر فرکانس شبکه هست چراکه در فرکانس‌های بالاتر، تداخل بیشتری هم به وجود میاد و عدد اندازه‌گیری شده برای پارامتر next از یک کابل مشخص مثل کابل شبکه cat6 در فرکانس‌های مختلف، متفاوت هست. ضمن اینکه توجه کنید اندازه‌گیری پارامتر next باید در هر دو انتهای کابل شبکه انجام بشه.

پارامتر FEXT در تست کابل شبکه

fext crosstalk در واقع مخفف عبارت far end crosstalk هست که به معنی تداخل انتهای دور کابل هست. در این اندازه‌گیری منبع سیگنال و محل اندازه‌گیری اختلال در دو انتهای مخالف قرار دارن. البته چون تا رسیدن سیگنال به انتهای کابل، یه مقدار اتلاف وجود داره برای اندازه‌گیری این اتلاف هم پارامتر دیگه‌ای به اسم ACRF وجود داره.

علاوه بر این دو پارامتر NEXT و FEXT، برای اندازه‌گیری مقاومت کابل در برابر اختلالات الکترومغناطیسی، پارامترهای دیگه‌ای هم وجود داره که در ادامه به چند مورد از اونها اشاره می‌کنیم:

• پارامترAlien crosstalk (AXT): بیشتر در اندازه‌گیری تداخل کابل‌های UTP کاربرد داره.
• پارامتر Power-sum NEXT and FEXT: بیشتر برای بیان قدرت یک سیگنال تداخلی کاربرد داره.
• Power-sum equal-level crosstalk (PS-ELFEXT): این پارامتر به صورت PS-FEXT + PS-NEXT استخراج میشه.

اهمیت پارامترهای next و fext در شبکه

در بیان اهمیت پارمترهای next و fext باید گفت که کابل شبکه یکی از حیاتی‌ترین اعضای تجهیزات پسیو شبکه هست که عملکرد درست و بدون نقص اون در عملکرد کلی شبکه بسیار تاثیرگذاره. بهترین برندهای کابل شبکه هم باید بتونن تست‌ پارامترهای next و fext رو رد کنن و صرفا به اعتبار برندشون قابل اعتماد نیستن. البته در نظر داشته باشید که برندهایی مثل کابل شبکه لگراند و نگزنس معمولا در اغلب کابل‌های خودشون این تست‌ها رو رد کردن و شما می‌تونید خرید کابل نگزنس از کتگوری مدنظر خودتون رو با خیال آسوده ثبت کنید.

قبلا برای مقاومت کابل شبکه در برابر تداخل‌ها و نویزها در مورد اهمیت روکش کابل شبکه هم توضیحاتی دادیم و گفتیم کابل شبکه SFTP که دارای فویل و شیلد هست مقاومت بیشتری از کابل UTP که هیچ فویل و شیلدی نداره، نشون میده و به نوعی اختلالات رو خنثی می‌کنه. بنابراین برای محیط هایی که احتمال نویز بیشتری وجود داره و کابل‌های زیادی در مجاورت هم قرار دارن، بهتره از کابل شیلدار استفاده کنین. اما پارامترهای next و fext در واقع کیفیت اصلی کابل رو از لحاظ مقاومت در برابر تداخل‌ها نشون میدن و در عملکرد شبکه این مساله مهمیه.

آنچه در معرفی پارامترهای next و fext گفتیم

در این مقاله به معرفی پارامترهای next و fext در تست فلوک انواع کابل شبکه پرداختیم و گفتیم هر کدام از این پارامترها به چه معنی هستن و چه موردی رو نشون میدن. امیدواریم مطالب گفته شده براتون مفید باشه و در زمان خرید انواع کابل شبکه، علاوه بر مواردی که به صورت مفصل در راهنمای خرید کابل شبکه گفتیم، به اینکه آیا کابل مدنظر، تست فلوک رو از نظر پارمترهای next و fext هم رد کرده یا نه توجه کنید. اگر در این مورد سوالی دارین با ما در میان بزارین که در اسرع وقت پاسخ گوی سوالات شما هستیم.

سوالات متداول

The post معرفی پارامترهای next و fext در تحلیل تست کابل شبکه appeared first on مجله ونتولینک.

معرفی سوکت شبکه

قبل از آموزش نصب سوکت شبکه، اجازه دهید برای افرادی که شناخت لازم از این ابزار رو ندارن، معرفی مختصری داشته باشیم. در تعریف تخصصی سوکت رو به صورت ترکیبی از پورت و آی پی آدرس بیان می‌کنند که به عنوان نقطه پایان یک ارتباط دوطرفه بین دو برنامه در حال اجرا در شبکه مورد استفاده قرار میگیرد. ممکنه گاهی این قطعه با کیستون شبکه اشتباه گرفته بشه در صورتی که ماهیت و کاربرد این دو کاملا باهم متفاوته. قبلا در توضیح تفاوت پچ کورد و کابل شبکه گفتیم که یکی از اصلی ترین تفاوت‌های بین این دو وجود سوکت در دو سر پچ کورد شبکه هست. در واقع انواع کابل شبکه با طول‌های زیاد عرضه می‌شود و هر شبکه بر اساس نیاز خود متراژ لازم رو جدا کرده و با استفاده از ابزار آلات شبکه از جمله آچار شبکه اقدام به نصب سوکت به صورت دستی می‌کنه.

ابزارهای لازم برای سوکت زدن کابل شبکه

خب کم کم به آموزش نصب سوکت کابل شبکه رسیدیم. همان طور که حدس می‌زنین اول باید انواع ابزار آلات لازم برای این کار رو آماده کنید. ضروری‌ترین این ابزارها چیست؟

• کابل شبکه: اولین قدم لازم همان‌طور که مشخصه خرید کابل شبکه هست. در راهنمای خرید تجهیزات شبکه کابل شبکه متناسب با نیاز محیط و شرایط شبکه شما به صورت کامل توضیح داده شده.
• سوکت شبکه: انتخاب و خرید سوکت شبکه هم باید متناسب با کابل شبکه خریداری شده انجام بشه. به عنوان مثال اگر شما از کتگوری کابل شبکه cat6 استفاده کردین باید از سوکت cat6 هم برای ایجاد اتصالات استفاده کنید
• استریپر: در نصب سوکت شبکه به کندن روکش کابل‌‌ها نیاز داریم که این کار با ابزاری به اسم استریپر یا سیم لخت انجام میشه. البته توجه کنید که خرید استریپر برای شبکه ضروری نیست و اگر ابزارهای دیگه شبکه‌تون این امکان رو داشته باشه می‌تونین با استفاده از اون ابزارها هم روکش کابل‌ها رو لخت کنین.
  آچار شبکه: در نهایت ابزار واجب در آموزش نصب سوکت شبکه، آچار شبکه هست که به اسم آچار سوکت زن هم معرفی میشه.

مراحل سوکت زدن کابل شبکه

به اصلی‌ترین قسمت از مقاله یعنی مراحل سوکت زدن کابل شبکه رسیدیم. این مراحل تقریبا در تمام سوکت‌های مختلف مثل سوکت utp یا sftp ثابته و جزو مراحل اصلی این کار محسوب میشه. فقط شاید در برخی از مدل‌ها نیاز به ریزه‌کاری‌های بیشتری باشه. پس مراحل رو به دقت مطالعه کرده و عینا اجرا کنید:

تعیین استاندارد رنگ بندی کابل شبکه

نکته اول که در نحوه نصب سوکت باید بدونید اینه که دو دسته استاندارد کلی برای رنگ‌بندی سیم‌های داخل سوکت شبکه وجود داره که قبل از اقدام به نصب سوکت در انواع کابل شبکه باید یکی از این دو استاندارد رو انتخاب کرده و مطابق با اون سیم‌ها رو داخل سوکت پانچ کنین. این دو استاندارد از نظر عملکرد فنی باهم اختلافی ندارن و هردو در نهایت به یک نتیجه ثابت می‌رسن:

• استاندارد T-568A
• استاندارد T-568B

جدا کردن روکش کابل

در مرحله بعدی از نصب سوکت شبکه، باید روکش کابل شبکه رو جدا کنید تا سیم‌های داخل کابل بیرون بیان. انواع روکش کابل شبکه از هر نوعی که باشه با استفاده از ابزار استریپر جدا میشه. اما دقت کنید حتی اگر از بهترین برندهای کابل شبکه هم تهیه کرده باشین، ممکنه با لخت کردن اشتباه یا بیش از اندازه کابل، به سیم‌های داخلی آسیب برسه. پس این مرحله رو به دقت و به اندازه لازم انجام بدین.

پانچ کردن سوکت شبکه

سیم‌های داخلی کابل شبکه که بیرون اومد متوجه می‌شید که سیم‌ها دو به دو بهم پیچیده شدن. این جفت‌های بهم تابیده شده رو از هم جدا کنید، سیم‌ها رو صاف کنید و اگر کوتاه بلند هستن در کنار هم قرار داده و یک اندازه‌شون کنید. در مرحله بعدی طبق استاندارد رنگ‌بندی که انتخاب کردین، سیم‌ها رو داخل سوکت قرار داده و با آچار شبکه پانچ کنید. دقت کنید فشار رو به اندازه‌ای وارد کنید که صدای پانچ شدن بیاد.

تست کابل شبکه

خب آموزش نصب سوکت شبکه تقریبا تموم شد. فقط برای اطمینان از ایجاد اتصالات به نحو صحیح، بعد از نصب، اولا تک تک سیم‌ها رو بکشید تا مطمئن بشین داخل سوکت نصب شدن و شل نیستن و دوما از یک دستگاه تستر کابل شبکه استفاده کنید تا انتقال داده لازم رو بهتون نشون بده.

جمع بندی

در این مقاله از آموزش سوکت زدن کابل شبکه، به اهمیت این کار به صورت اصولی پرداختیم و گفتیم این عضو بسیار کوچک از تجهیزات پسیو شبکه در خلاف ظاهرش نقش بسیار کلیدی در عملکرد شبکه ایفا می‌کنه و نحوه سوکت زدن کابل شبکه می‌تونه در جلوگیری از ایجاد اختلال‌های مختلف جلوگیری کنه. بنابراین به صورت مرحله ای و قدم به قدم طریقه سوکت زدن رو توضیح دادیم. امیدواریم با مطالعه کامل و یک بار تمرین، بتونید به راحتی سوکت شبکه رو نصب کنید و مشکلی از این بابت نداشته باشین. توصیه می‌کنیم در همین راستا نصب کیستون شبکه رو هم یاد بگیرید. اگر همچنان سوالی در این مورد دارین در قسمت نظرات همین مقاله مطرح کنید در اسرع وقت پاسخ گوی سوالات شما هستیم.

سوالات متداول

The post آموزش سوکت زدن کابل شبکه appeared first on مجله ونتولینک.

چه زمانی نیاز به شبکه کردن چند کامپیوتر با کابل LAN داریم؟

گفتیم که انتقال فایل بین دو کامپیوتر با کابل شبکه این کار رو خیلی سریع‌تر و ساده‌تر می‌کنه. شما می‌تونید بدون استفاده از شبکه‌های بیسیم فقط با استفاده از یک کابل معمولی داده‌هاتون رو بین کامپیوترها منتقل کنید. معمولا قیمت کابل شبکه از نوع Cat5e خیلی زیاد نیست؛ ولی می‌تونه با سرعت 1000 مگابیت ثانیه برای شما داده منتقل کنه. اگر دوس دارید انواع کابل شبکه رو بشناسید مقاله کابل شبکه یا کابل لن چیست؟ رو بخونید. این سرعت در مقایسه با یک فلش usb2.0 که نهایت سرعتش 480 مگابیت ثانیه هست، خیلی منطقی‌تره. اگر شما یک کابل شبکه‌ باکیفیت مثل کابل شبکه لگراند هم داشته باشید که از نظر کیفیت، داده‌های شما بدون هیچ نقصی منتقل میشن. این برندها برای پچ کوردها هم وجود دارند و در بازار بی‌نظیریند؛ مثل پچ کورد لگراند. برای آشنایی بیشتر با پچ کوردها، توصیه می‌کنیم مقاله پچ کورد چیست رو مطالعه بفرمایید.

مزایای شبکه کردن چند کامپیوتر با کابل لن

مهم‌ترین مزیت شبکه کردن دو کامپیوتر با کابل LAN همون سرعت هست که قبلا بهش اشاره کردیم. این روش می‌تونه داده‌ها رو خیلی سریع‌تر از یک فلش معمولی یا وای‌فای انتقال بده. البته این فقط مختص شبکه کردن چند کامپیوتر با کابل شبکه نیست و خرید پچ کورد شبکه و اتصال کامپیوترها با اون هم همین مزایا رو داره. این نکته رو هم در نظر داشته باشید که درسته که فلش‌های usb3.0 تا سرعت‌های 4 گیگابیتی رو ساپورت می‌کنند؛ اما، ما کابل‌های لن مثل کابل شبکه نگزنس با رده cat6a و بالاتر رو داریم که می‌تونند سرعت‌های چند ده گیگابیتی به شما ارائه بدن. البته عملکرد تمامی این ابزارها منوط به سایر تجهیزات شبکه و قدرت سخت افزار سیستم شما مثل حافظه هم هست که بتونه این سرعت‌ها رو ساپورت کنه. در مقاله تفاوت کابل شبکه و پچ کورد می‌تونید مقایسه‌ این دو کابل ارتباطی رو با هم مطالعه کنید.

برای ارتباط دو کامپیوتر با کابل لن مهم نیست چه ویندوزی استفاده می‌کنید. شما می‌تونید در تمامی نسخه‌های ویندوز کار شبکه کردن دو کامپیوتر با کابل LAN رو انجام بدید. یک مزیت دیگر برای انتقال فایل بین دو کامپیوتر با کابل لن امنیت اون هست. شبکه‌های وایرلس معمولا به شکل عمومی هستند و غیر از دو کامپیوتر، سیستم‌های دیگری هم بهش وصلند. این سیستم‌ها خیلی راحت می‌تونند داده‌هایی که در طول شبکه منتقل میشه رو شنود کنند و بهشون دسترسی داشته باشند. بنابراین میشه گفت ارتباط دو کامپیوتر با کابل شبکه برای داده‌های مهم یا بزرگ، بهترین روش انتقال داده محسوب میشه.

ابزارهای لازم برای شبکه کردن دو کامپیوتر با کابل LAN

در این بخش از آموزش شبکه کردن دو کامپیوتر با کابل لن، می‌خوایم ببینیم چه ابزارهایی برای این کار لازمه. در واقع میشه گفت هیچی، فقط یک کابل یا پچ کورد شبکه ترجیحا باکیفیت مثل کابل یا پچ کورد نگزنس و یکم زمان، که اگر دفعه‌ اوله ممکنه بیشتر از یکم زمان ببره. و خب دو تا کامپیوتر با سیستم عامل ویندوز هم داریم که می‌خوایم بهم وصلشون کنیم.

آموزش شبکه کردن دو کامپیوتر با کابل LAN

خب بریم سراغ شبکه کردن دو کامپیوتر با کابل شبکه یا پچ کورد. قدم به قدم مراحلی که در ادامه گفته میشه رو جلو برید.

قدم اول: متصل کردن دو کامپیوتر به کابل لن

در اولین گام باید کامپیوترها رو به کابل لن وصل کنید. اگر سیستم‌ کامپیوتری‌تون مدرن هست، فرقی نمی‌کنه که کابل‌ها crossover باشند یا استریت؛ چون هر دوشون از یک پورت استفاده می‌کنند که تفاوت عملکردشون ناچیزه.

قدم دوم: فعال کردن اشتراک گذاری شبکه در هر دو رایانه

حالا که اتصال فیزیکی انجام شده، برای شبکه کردن دو کامپیوتر با کابل LAN، باید گزینه‌ اشتراک‌ گذاری شبکه رو در هر دو رایانه فعال کنیم تا فایل‌ها بین اونا تبادل بشه. این کار یک فرآیند ساده و گام به گام هست که باید روی دو کامپیوتر جداگونه انجام بدید. اول از همه به منوی استارت رفته و وارد Control Panel بشید. اگر پیداش نکردید، کافیه اونو داخل سرچ ویندوز جستجو کنید.

در این قسمت وارد Network and Internet بشید.

در این پنجره روی Network and Sharing Center کلیک کنید. اگر این گزینه رو پیدا نکردید در همون صفحه‌ اصلی کنترل پنل داخل سرچ عبارت Network and Sharing Center رو بزنید و اونو پیدا کنید.

با زدن روی این گزینه یک پنجره براتون باز میشه که باید در پنل سمت چپ اون عبارت Change advanced sharing settings رو پیدا کنید و بزنید.

در این قسمت شما سه نوع شبکه دارید؛ Public ،Private و All Network. شبکه‌ Public برای فضاهای عمومی مثل فرودگاه‌ها یا کافی‌شاپ‌هاست. شبکه‌ Private برای شبکه‌های خصوصی مثل خانگی هست. اما All Network هر دوی این‌ها رو شامل میشه. برای اینکه راه‌اندازی شما بدون عیب و راحت انجام بشه بهتره همین All Network رو انتخاب کنید.

با کلیک روی All Network، یک منوی کشویی برای شما باز میشه که گزینه‌های مختلفی داره. در اینجا شما باید اشتراک‌گذاری عمومی رو انتخاب کنید تا سیستم‌ها به فایل‌های همدیگر دسترسی داشته باشند. برای اینکار کافیه گزینه‌ Turn on sharing anyone with the network access can read and write file in the public folders رو در قسمت اول فعال کنید.

در آخرین بخش هم گزینه‌ Turn off password protected sharing رو بزنید. این گزینه به سیستم دوم اجازه میده بدون هیچ گونه اعتبارسنجی بتونه به داده‌های مشترک دسترسی داشته باشه. درسته که این کار از نظر امنیتی خوب نیست؛ پس فقط وقتی این تیک رو بزنید که سیستم دیگر رو بهش مطمئن باشید. همچنین بعد از اینکه کارتون تموم شد برگردید و این تیک رو دوباره به حالت فعال یعنی Turn on password protected sharing برگردونید. در نهایت تغییرات رو ذخیره کنید و تمام.

قدم سوم: راه‌اندازی ip استاتیک

حالا که اشتراک‌گذاری شبکه رو در هر دو رایانه فعال کردید، زمان شبکه کردن دو کامپیوتر با کابل LAN رسیده. ما این کار رو با تنظیم آدرس IP ثابت از یک کلاس انجام میدیم. مشابه مرحله‌ قبلی، این مرحله هم باید روی دو تا سیستم انجام بشه. برای این کار اول از همه وارد کنترل پنل شده و از همون مسیر قبلی Network Sharing Center رو باز کنید.

در پنجره بعدی شما تمامی اتصالات فعال رو می‌بینید که باید همشون از نوع اترنت باشند؛ چون سیستم‌ها به کابل لن وصل شدند. روی لینک Ethernet کلیک کنید. داخل پنجره‌ای که باز میشه، دکمه‌ Properties رو بزنید.

در پاپ آپ بعدی آیتم Internet Protocol Version 4 (TCP/IPv4) رو انتخاب کنید. با زدن روی این گزینه هم یک پنجره‌ جدید باز میشه.

حالا شما باید دو تا سیستم رو با تنظیمات آی پی متفاوتی پیکربندی کنید. در کامپیوتر اولی تیک Use the following IP address رو فعال کنید و مقادیر زیر رو براش تنظیم کنید:

IP Address: 192.168.1.1

Subnet mask: 225.225.225.0

Default gateway: 192.168.1.2

الزامی نیست که مقادیرتون دقیقا اینا باشند. شما می‌تونید هر مقدار IP از کلاس‌های A یا B رو انتخاب کنید.

در کامپیوتر دوم هم همین مراحل رو جلو برید و در همین قسمت، مقادیر زیر رو بزنید:

IP address: 192.168.1.2

Subnet mask: 225.225.225.0

Default gateway: 192.168.1.1

اگر دقت کنید، ما یک ماسک زیرشبکه رو یکی گذاشتیم و فقط آی‌پی‌ها رو تغییر دادیم. خب در این مرحله باید وارد اکسپلورر ویندوز بشید و روی زبانه‌ Network در سمت چپ کلیک کنید.

اگر همه چیز درست انجام شده باشه، هر دو رایانه در این قسمت به شما نشون داده میشن. در حال حاضر شما فقط می‌تونید روی سیستم دوم کلیک کنید و فقط فایل‌هاش رو ببینید؛ اما، دسترسی بهشون ندارید. چرا که مرحله‌ آخر شبکه کردن دو کامپیوتر با کابل LAN هنوز مونده.

قدم چهارم: اشتراک‌گذاری فولدرها

خب تا اینجای کار همه چیز به درستی انجام شده و تمامی آی‌پی‌ها رو ست کردید. گزینه‌های اشتراک گذاری رو هم فعال کردید و وقت ارسال فایل رسیده. برای این کار باید اول پوشه‌ مدنظرتون رو در لن به اشتراک بزارید. می‌تونید یک فولدر روی دسکتاپ درست کنید و تمام فایل‌هایی که می‌خواید اشتراک گذاری بشن رو داخلش بریزید و بعد اون پوشه رو کپی کنید.

حالا فرض کنید همچین پوشه‌ای ساختیم و می‌خوایم به اشتراک بزاریم. کافیه روی پوشه راست کلیک کرده و از منوی Give access to گزینه‌ Specific People رو انتخاب کنید.

حالا در پنجره‌ File Sharing باز شده، مقابل منوی کشویی Everyone روی دکمه‌ Add کلیک کنید و در نهایت دکمه‌ Share رو بزنید.

وقتی فایل رو به اشتراک گذاشتید، پنجره‌ بعدی مکانش رو به شما نشون میده.

حالا کافیه وارد سیستم دوم بشید. در پوشه‌ Networks داخل فایل اکسپلورر، اسم کامپیوتر اول رو روش کلیک کنید و واردش بشید.

اونجا می‌تونید پوشه‌ای که به اشتراک گذاشته شده رو ببینید. شما می‌تونید این پوشه رو باز کنید، کپی کنید یا حتی حذف کنید. برای اشتراک داده از این سیستم هم باید همین مراحل رو جلو برید.

حرف آخر

شبکه کردن دو کامپیوتر با کابل LAN یکی از ساده‌ترین روش‌ها برای انتقال فایل بین دو یا چند سیستم محسوب میشه. اکثر افراد فکر می‌کنند خرید تجهیزات پسیو شبکه فقط برای ساخت یک شبکه‌ی بزرگ نیازه. اما این تجهیزات برای کاربردهای ساده‌ای مثل شبکه کردن دو کامپیوتر با کابل لن هم کاربرد دارند. روشی که در این آموزش شبکه کردن دو کامپیوتر با کابل لن ارائه کردیم، صرفا برای رایانه‌های ویندوزی قابل استفاده هست. برای سیستم‌های مک یا لینوکس شما نیاز به یک برنامه‌ اشتراک فایل مثل سامبا خواهید داشت. البته در ویندوز هم برای شبکه کردن دو کامپیوتر با کابل شبکه شما می‌تونید از برنامه‌های واسطه استفاده کنید. اما روش گفته شده، ساده‌ترین راه برای شبکه کردن دو کامپیوتر با کابل LAN هست.

سوالات متداول

The post شبکه کردن دو کامپیوتر با کابل LAN appeared first on مجله ونتولینک.

مزایای نصب ترانکینگ

از اونجایی که استفاده از ترانکینگ یه روش مدرن محسوب میشه، مزایای خیلی زیادی نسبت به روش‌های سنتی داره. در ادامه به بعضی از مهم‌ترین مزیت‌هاش اشاره می‌کنیم و یاد می‌گیریم چطور ترانکینگ نصب کنیم؟

از جمله‌ی مهم‌ترین مزایای نصب ترانکینگ اینه که باعث میشه تمام کابل‌ها بطور منظم در کنار‌ هم قرار بگیرن و دسترسی مناسبی بهشون وجود داشته باشه. علاوه‌بر اون، حفاظت و ایمنی مطلوبی برای کابل‌ها ایجاد میکنه که در برابر هرگونه آسیب در امان باشن. طول ترانکینگ‌ قابل تغییره و ظاهر مرتبی به فضا میده.

متعلقات نصب ترانکینگ

نصب ترانکینگ متعلقات خاصی داره که به نصب بهتر و زیبایی محیط کمک زیادی میکنه و انتخاب اشتباه هر کدوم از این‌ها، علاوه بر اینکه مراحل نصب رو دچار مشکل میکنه، زیبایی محیط رو هم از بین می‌بره. پس بریم ببینیم متعلقات ترانکینگ چیست؟

• بدنه: بدنه اصلی‌ترین عضو ترانکینگه که تمام اجزا و متعلقات دیگه، روی بدنه سوار میشن.
• پارتیشن‌‎ها: پارتیشن درواقع جداکننده اجزای داخل ترانکینگه؛ علاوه‌بر اینکه از ایجاد نویز جلوگیری میکنه باعث میشه کابل‌ها تاثیر منفی روی هم نداشته باشن.
• مسدودکننده یا بست: مسدودکننده آخرین مراحله نصب ترانک‌هاست که باعث میشه هم ترانکینگ زیباتر باشه هم ایمن‌تر.
• زوایای ترانکینگ: در هنگام نصب، ممکنه بخش‌هایی از ترانکینگ خالی بمونه که برای زیبایی و منظم شدن محل نصب، زوایا کار گذاشته میشن.
• فیس پلیت: یکی دیگه از مهم‌ترین سوال‌ها اینه که فیس پلیت چیست؟ به طور خلاصه میشه گفت این ابزار صفحه پریز توکار در شبکه هست که یکی از مهم‌ترین کابردهای فیس پلیت اینه که اتصالات سیمی رو پنهان کنه. البته کاربردهای دیگه‌ای هم داره که در مقاله اختصاصی کامل بهش پرداخته شده.

پیش از نصب ترانکینگ باید بدانیم

احتمالا می‌تونین حدس بزنین که نصب ترانکینگ کار خیلی سختی نیست اما توصیه ونتولینک اینه که اگر میخواین به تجهیزاتتون آسیبی نرسه یا این کار به بهترین شکل ممکن انجام بشه، سعی کنین برای نصب از تکنسین کمک بگیرین. اگر هم خودتون این کار رو انجام میدین، با دقت و معلومات کامل اینکار رو بکنین.

اگر در محیط‌های تجاری یا صنعتی هستید که با انواع کابل شبکه مثل کابل شبکه CAT6 سروکار دارین، کاربرد ترانکینگ براتون بیشتره اما اگر ترانکینگ رو برای فضای داخل خونه میخواین، شاید داکت انتخاب بهتری براتون باشه. در ادامه طریقه نصب ترانکینگ رو بهتون میگیم.

ابزارهای لازم برای نصب ترانکینگ

ترانکینگ‌ انواع مختلفی داره که شما باتوجه به نیاز و محل نصب، ترانکینگ مناسب رو انتخاب می‌کنین. بطور کلی چند نوع ترانکینگ در بازار وجود داره:

• ترانکینگ دیواری
• ترانکینگ دفنی
• ترانکینگ ستونی

یکی از چالش‌های پیش از نصب ترانکینگ اینه که از چه برندی خرید کنیم که محصول باکیفیت‌تری داشته باشیم؟ خوشبختانه برندهای داخلی زیادی ترانکینگ‌های باکیفیتی تولید میکنن که نیاز مصرف کننده رو به خرید اجناس خارجی از بین می‌برن. برای مثال ترانکینگ سوپیتا، ترانکینگ لگراند و یا ترانکینگ دانوب، همگی از برندها و تولیدات داخلی هستن که کیفیت بالایی دارن و هرکدوم ویژگی‌های منحصربه‌فردی رو ارائه میدن. اگه برای انتخاب و خرید ترانکینگ هنوز به تصمیم درست نرسیدین، راهنمای خرید ترانکینگ رو مشاهده کنین.

بطورکلی این محفظه‌ها ممکنه ابزارهای مختلفی رو برای نصب احتیاج داشته باشن که ما اینجا لیست کاملی از ابزارهای لازم رو در اختیارتون می‌ذاریم، پس پیش‌از شروع فرآیند نصب، ابزار موردنیاز رو آماده کنین.

• پیچ، رول پلاک و پیچ‌گوشتی
• تراز و نوار اندازه‌گیری
• مته و انبردست
• خط کش T

اگر به هرکدوم از این ابزارها نیاز دارین و نمی‌دونین از کجا باید تهیه‌شون کنید یا سریع‌ترین راه خریدشون چیه، باید بگم که می‌تونین از تمام فروشگاه‌ها و نمایندگی‌های آنلاین فروش ابزارآلات شبکه، تجهیزات شبکه مثل فروشگاه ونتولینک خرید کنین.

آموزش قدم به قدم نصب ترانکینگ

بعد از اینکه ابزار لازم رو تهیه کردین، نوبت به نصب ترانکینگ میرسه.

مرحله اول: اندازه‌گیری و آماده‌سازی محل نصب ترانکینگ

اولین کاری که برای نصب ترانکینگ باید انجام بدیم اینه که محل نصب رو در دقیق‌ترین حالت ممکن اندازه بگیریم. پس تمام مناطق رو شناسایی و ارزیابی کنین و کوتاه‌ترین مسیر ممکن رو برای نصب ترانک انتخاب کنین. کوتاهی مسیر ترانکینگ‌ها علاوه‌بر اینکه در زیبایی محیط تاثیر میذاره، باعث میشه به کابل‌ شبکه خیلی بلند نیازی نداشته باشین.

مرحله دوم: علامت‌گذاری

با استفاده از تراز، یک خط صاف و هموار روی دیواری که میخواین ترانکینگ رو نصب کنین، علامت‌گذاری کنین. این خط مثل یه راهنما، برای نصب درست و یکنواخت ترانک‌ها بهتون کمک میکنه.

مرحله سوم: احتیاط

بطور کلی نصب ترانک‌ها خطر الکتریکی ندارن ولی شما فراموش نکنین که به اتصالات برقی احتمالی یا آسیب کابل‌ها دقت کنین.

مرحله چهارم: حفاری

موقعیت سوراخ‌ها و حفره‌ها رو تعیین کنین. برای اینکه فاصله یکسانی بین همشون وجود داشته باشه از نوار اندازه‌گیری کمک بگیرین. بعد از علامت‌گذاری، با استفاده از مته یا هر وسیله مشابه، حفاری رو شروع کنین. اندازه حفره‌ها رو حتما در نظر بگیرید که بزرگتر یا کوچکتر از سایز مناسب نباشه.

مرحله پنجم: نصب ترانکینگ

این بخش، مهم‌ترین بخش نصب ترانکینگه! بدنه اولیه، قسمتیه که تمام بخش‌های دیگه روی اون قرار میگیرن. به‌همراه رول پلاک روی دیوار نصبش کنین. استفاده از خط کش در پیدا کردن زوایای درست خیلی کمکتون میکنه.

مرحله ششم: کابل‌کشی

بعد از نصب بدنه، باید داخلش رو کابل‌کشی کنین. البته به این کابل‌کشی، پارتیشن‌بندی هم میگن. پارتیشن یکی از متعلقات نصب ترانکیگه که به ظریف‌کاری و دقت بالایی احتیاج داره. هدف از پارتیشن‌‌بندی، جداکردن کابل‌های برق از کابل دیتاست. یکی از مزایای پارتیشن‌بندی، مرتب‌‌سازی فضای داخل ترانک‌هاست. پارتیشن‌هارو داخل محفظه نصب کنید و کابل‌های برق رو به محل نصب پریزها متصل کنید.

تفاوت داکت و ترانکینگ

یکی از مهم‌ترین سوال‌ها برای انتخاب بهترین و مناسب‌ترین تجهیزات اینه که بدونیم تفاوت داکت و ترانکینگ دقیقا چیه؟ داکت یه محفظه پلاستیکی باریکه که امکان نصب کلید یا پریزکشی رو نداره، یعنی کاربردهای ساده‌تری نسبت به ترانکینگ داره. در مجموع عوامل زیادی میتونن در انتخاب شما موثر باشن. اگر به سیستمی برای پوشاندن کابل‌هایی با تعداد و ضخامت کمتر نیاز دارین، نصب داکت براتون بهتره.

داکت انواع مختلفی داره، برای مثال: داکت ساده، داکت شیاردار، داکت پارتیشن‌دار، داکت قرنیزیف داکت کف خواب. اگر در محیط‌های تجاری یا صنعتی هستید باید بگم که احتمالا کاربرد ترانکینگ براتون بیشتر از داکته. اگر به این نتیجه رسیدین که نصب داکت براتون بهتره، حتما مقاله نحوه نصب داکت شبکه رو مطالعه کنین و نصبش رو یاد بگیرین. وقتی میخوایم هر ابزاری از دسته ابزارآلات شبکه بخریم، همیشه برندهایی هستن که در دسترس‌ترن، معروف‌ترن یا کاربرد بهتری دارن. مثلا همونطور که کابل شبکه لگراند در بین کابل‌های شبکه محبوبیت بیشتری داره؛ از بین برندهای موجود در بازار داکت‌ها، داکت البرز و داکت دانوب محبوب‌ترن.

سخن پایانی

نصب ترانکینگ یکی از بهترین و کارآمدترین روش‌ها برای سازماندهی و نظم‌دهی به کابل‌هاست. اگر آموزش نصب ترانکینگ رو طبق مراحلی که در این مقاله ذکر کردیم دنبال کنین، می‌تونین به‌راحتی نصب ترانکینگ رو انجام بدین و از مزایای عالی ترانکینگ مثل سازماندهی کابل‌ها، دسترسی آسان، حفاظت و ایمنی کابل‌ها، انعطاف‌پذیری برای توسعه‌های آینده و… استفاده کنین. اگر سوالی درمورد نحوه نصب ترانکینگ دارین اینجا بنویسین تا کارشناسان ونتولینک، در کوتاه‌ترین زمان شما رو راهنمایی کنن.

سوالات پرتکرار

The post نحوه نصب ترانکینگ appeared first on مجله ونتولینک.

منظور از ارایش رک شبکه چیست؟

قبل از اینکه بریم سراغ آموزش آرایش رک ایستاده و دیواری، بهتره این موضوع رو شفاف توضیح بدیم که منظور از ارایش رک سرور چیه و اصلا یک استاندارد آرایش رک شبکه مشخص برای این کار وجود داره یا خیر. به طور کلی منظور از آرایش یا چیدمان رک شبکه اینه که بعد از خرید تجهیزات پسیو شبکه و رک، ببینیم که چطور باید این تجهیزات رو داخل یا روی رک نصبشون کرد. یک رک شبکه برای سازماندهی و مدیریت انواع تجهیزات شبکه استفاده میشه. از طرف دیگر با در نظر گرفتن اهمیت کاربرد و قیمت تجهیزات شبکه این وسیله باید امنیت فیزیکی اونا رو تامین کنه. همچنین رک باید تجهیزات داخلش رو خنک نگه داره تا کارکردشون افت پیدا نکنه.

با در نظر گرفتن تمامی این وظایف رک، نصب رک به شکل اصولی و بر اساس استانداردهای رک شبکه خیلی مهمه. یعنی شما باید رک رو به بهترین شکل نصب کرده و تجهیزات داخلش رو به درستی بچینید. منظور از ارایش رک سرور دقیقا همین چیدمان تجهیزات هست. تجهیزات داخل رک باید طوری چیده بشن که هم امنیت و حفاظتشون تامین بشه، هم مدیریت و نظارتشون راحت باشه و هم قابل دسترسی باشند. در صورتی میشه همه‌ی این امکانات رو فراهم کرد که با نحوه آرایش رک شبکه آشنا باشید.

این نکته رو هم در نظر بگیرید که نحوه آرایش رک دیواری و ایستاده تفاوت چندانی با هم نداره و هر دو این رک‌ها باید طبق یکسری استاندارد مشخص چیده بشن. با استفاده از این آموزش آرایش رک شبکه شما می‌تونید رک‌ رو به درست‌ترین روش بچینید تا هم احتمال آسیب رسوندن به سرور به حداقل برسه و هم ایمنی کارکنان مراکز داده رو تامین کنید.

برای آرایش رک سرور به چه چیزهایی نیاز داریم؟

وقتی که صحبت از چیدمان رک شبکه میشه، شما باید به هر چیزی فکر کنید؛ از خرید و قیمت رک شبکه گرفته تا تمامی متعلقاتی که نیاز دارید. یعنی شما باید قبل از هر چیز مشخص کنید که قصد خرید رک ایستاده رو دارید یا خرید رک دیواری. البته ممکنه شما قصد نصب کردن یک رک DVR یا مینی رو داشته باشید. در هر حال به یکسری از تجهیزات نیاز خواهید داشت. بعضی از این تجهیزات مثل پچ پنل فقط برای رک‌های بزرگ یعنی رک دیواری و ایستاده استفاده میشن. اما بعضی دیگه مثل نگهدارنده و مدیریت کابل برای هر نوع رکی لازمه. در ادامه تجهیزات لازم برای آرایش رک سرور رو با هم بررسی می‌کنیم.

پچ پنل

خرید پچ پنل شبکه به شما کمک می‌کنه که اتصالات کابلی‌تون رو به شکلی منظم با صرفه‌جویی در فضا و همین‌طور چگالی انواع کابل شبکه  نصب کنید. استفاده از پچ پنل این مزیت رو هم داره که با یک سیستم کابل‌کشی ساختار یافته هزینه‌های تعمیر و نگهداری رک رو کاهش میدید. از طرف دیگر خطاهای نصب و پیکربندی شما به حداقل می‌رسه. معمولا برای رک‌های دیواری و ایستاده که حجم کابل‌کشی زیاد میشه، شما نیاز به پچ پنل دارید.

نگهدارنده کابل افقی

یکی از تجهیزات کاربردی برای مسیریابی منظم و مناسب کابل‌ و پچ کورد شبکه، نگهدارنده کابل افقی هست. خرید این تجهیزات برای آرایش رک شبکه باعث میشه که کابل‌ها در برابر هر آسیبی محافظت بشن. یک نگهدارنده کابل افقی بین پچ پنل و سوئیچ قرار می‌گیره و از پچ کوردها محافظت می‌کند. همچنین شما می‌تونید این وسیله رو برای ایجاد مسیرهایی بین رک‌ها به کار ببرید. از این نگهدارنده‌ها در بعضی از مدل‌های رک مینی و DVR هم میشه استفاده کرد.

نگهدارنده کابل عمودی

مدیریت کابل عمودی از فضای اضافه کناره‌ها برای مدیریت سیم‌های برق و شبکه متصل به پورت‌های شبکه یا پاور ماژول در رک استفاده می‌کنه. شما می‌تونید به راحتی قطورترین کابل‌هاتون رو هم از طریق این تجهیزات هدایت کنید. مزیت نگهدارنده‌های کابل عمودی اینه که میشه در پشت رک هم اونا رو نصب کرد تا فضای داخلی رک مسدود نشه.

بست کمربندی و لیبل کابل

دو وسیله مهم برای آرایش رک که به شما کمک می‌کنه مدیریت کابل‌ها رو به خوبی انجام بدید، بست‌های کمربندی و لیبل‌ها هستند. متاسفانه خیلی از افراد نقش این دو وسیله رو نادیده می‌گیرند. اما شما می‌تونید با دسته‌بندی و برچسب‌گذاری روی کابل‌ها اونا رو خیلی راحت از هم تفکیک کنید. این کار باعث میشه شناسایی و عیب‌یابی کابل‌ها راحت‌تر بشه. ضمن اینکه در فضا صرفه‌جویی شده و آسیب به کابل‌ها به حداقل می‌رسه.

اقدامات قبل از آرایش رک

قبل از آرایش رک سرور، باید حتما به این نکات توجه کنید. اول از همه اینکه شما می‌تونید یک رک سفارشی بخرید. یعنی یک رک که با ابعاد و آپشن‌های سفارشی مشتری طراحی شده باشه. یا اینکه یک رک از پیش ساخته شده مطابق نیازتون پیدا کنید. با انتخاب بعضی از برندها مثل خرید رک HPI یا رک الگونت شما می‌تونید از تنوع زیادشون استفاده کرد و بهترین و مناسب‌ترین گزینه رو پیدا کنید. اگر به دنبال راه‌اندازی سریع و ساده هستید، بهترین گزینه همون رک‌های آماده هستند. این رک‌ها معمولا با ابعاد استاندارد و متناسب با انواع تجهیزات شبکه ساخته میشن؛ اما، براساس برند، اندازه و ویژگی‌هاشون ممکنه تفاوت قیمت داشته باشند. مثلا قیمت رک HPA نسبت به بعضی برندهای دیگر کمی گرون‌تره که خب این مسئله به خاطر کیفیتش هست.

نکته‌ی بعدی انتخاب سایز رک هست. اگر تصمیم گرفتید یک رک آماده یا سفارشی بخرید، در هر حال باید ابعادش رو مشخص کنید. رک شما باید بر اساس دو فاکتور ابعادش تعیین بشه؛ یک حجم تجهیزات و دو فضای نصب. سایز رک باید کمی بیشتر از تعداد تجهیزاتی باشه که داخلش قراره نصب بشن. چرا که ممکنه در آینده تجهیزات دیگری هم اضافه بشه.

نکته سوم خرید انواع متعلقات رک هست. برای آرایش رک بهتر، شما می‌تونید از این متعلقات رک شبکه کمک بگیرید. مثلا بلانک پنل جلوه‌ی بهتری به رک شما میده و فضاهای خالی رو به خوبی پر می‌کنه. همچنین لایت پنل می‌تونه دید بهتری از داخل شبکه برای شما ایجاد کنه تا بتونید بهتر تجهیزات داخل رک رو رصد کنید.

برای آرایش رک سرور به چه نکاتی باید توجه کنیم؟

نحوه آرایش رک شبکه از سه جنبه باید بررسی بشه؛ پیکربندی، نصب و نظارت. شما باید رک رو به شکلی بچینید که:

• تجهیزات دچار هیچ نوع آسیبی نشن؛
• بهترین حفاظت از تجهیزات به عمل بیاد؛
• به راحتی بشه به تجهیزات دسترسی داشت؛
• نظارت تجهیزات به خوبی انجام بشه؛
• امکان تعویض یا گسترش رک در آینده امکان‌پذیر باشه؛
• رک ظاهر مرتبی داشته باشه؛
• تجهیزات داخلی رک به خوبی قابل تفکیک و شناسایی باشند؛
• حفظ امنیت تجهیزات به خوبی انجام بشه؛

چیزی که برای این کار اهمیت داره اینه که یک برنامه‌ریزی درست با جزییات کامل انجام بدید. شما باید بهترین محل برای هر کدام از تجهیزات رو مشخص کنید. این لوازم باید در جایی امن و حفاظت شده نصب بشن و مطمئن بشید که عملکرد این تجهیزات تحت هیچ شرایطی مختل نخواهد شد. با توجه به موارد گفته شده، بهتره موقع چیدمان رک نکات زیر رو در نظر داشته باشید:

طراحی رک

یکی از مهم‌ترین نکات، طراحی و برنامه‌ریزی برای رک شبکه هست. شما باید یک طرح اولیه از رک و تجهیزات داخلش بکشید یا با استفاده از نرم‌افزارهای موجود ترسیم کرده و یکی یکی مواردی که باید رعایت بشن رو روی طرح پیاده کنید. در طرح یا اصطلاحا دیاگرام رک شما باید چیدمان تک تک تجهیزات و ترتیب قرار گرفتن آن‌ها در رک رو مشخص کنید. این کار باعث میشه که شما تجهیزات رو در بهترین مکان قرار بدید و در آینده کمترین جابجایی رو داشته باشید. این کار رو می‌تونید از طریق ابزارهای موجود انجام بدید. با استفاده از این ابزارها اندازه‌گیری‌های شما هم خیلی دقیق‌تر میشه و کیفیت کار بالا میره. از بهترین ابزارها میشه LUCIDCHART رو معرفی کرد. این ابزار به طراحی، تجزیه و تحلیل و پیاده‌سازی بهینه‌ی یک رک سرور کمک زیادی می‌کنه.

انتخاب مکان نصب تجهیزات

یکی از نکاتی که خیلی برای ارایش رک شبکه اهمیت داره؛ انتخاب مناسب‌ترین مکان برای نصب تجهیزات هست. چند نکته رو باید موقع نصب تجهیزات داخل رک در نظر بگیرید:

• نصب تجهیزات باید به شکلی باشه که امنیت دستگاه و رک به خطر نیفته.
• تجهیزات پراستفاده در قفسه‌های بالایی و میانی باشند تا دسترسی بهشون راحت باشه.
• در قسمت‌های میانی بهتره پچ پنل‌ها و تجهیزاتی که نیاز به بررسی و دقت بیشتری دارند قرار بگیرند تا دید بهتری داشته باشند.
• تجهیزات سنگین در قسمت‌های زیرین قرار بگیرند تا خطر سقوط تجهیزات یا ریختن رک به حداقل برسه.
• تجهیزاتی که زود داغ میشن و حرارتشون زیاده در قسمت‌های بالاتر نصب بشن.
• چیدمان تجهیزات به شکلی باشه که حداکثر فضای خالی بین قفسه‌ها ایجاد بشه.
• چیدن سوئیچ شبکه و پچ پنل به شکل یکی در میان باشه و بین اونا از نگهدارنده‌های افقی استفاده کنید.
• تجهیزات پردازش بالا و داغ‌تر در نزدیکی فن رک باشند.
• بین تجهیزات شبکه از سینی رک و بلانک پنل‌ها استفاده کنید.
• یک شیت طرح رک بسازید و تمامی اطلاعاتی که بعدا به شناسایی اجزا و پیکربندی‌هاشون کمک می‌کنه به همراه تاریخ نصب و سرویس و بروزرسانی تجهیزات رو داخلش ثبت کنید.

موقع نصب تجهیزات شبکه حتما به محل قرارگیری فن رک توجه کنید و اگر لازم بود باز هم فن و سینی رک اضافه کنید.

سیستم تهویه و خنک‌سازی

یکی از مهم‌ترین عوامل در هنگام آرایش رک سرور، توجه به سیستم خنک‌سازی و تهویه در رک هست. در واقع با در نظر گرفتن اهمیت این مسئله، میشه گفت اولین چیزی که باید بهش توجه بشه، همین خنک‌سازی و تهویه است. شما باید جوری تجهیزات رو داخل قفسه‌ها بچینید که هوا به راحتی داخل رک چرخش کنه و هوای گرم و سرد با هم ترکیب نشه. جریان هوای خوب باعث افزایش کارایی، خنک کنندگی و پیشگیری از خطر آتش‌سوزی میشه. برای رسیدن به این هدف باید فضای آزاد بیشتری داشته باشید تا جریان هوا بیشتر و بهتر بشه. وجود فن رک اضافه می‌تونه خیلی کمک‌کننده باشه. همچنین تجهیزات رو نباید در معرض گرمای خارجی مثل نور خورشید قرار داد. مدیریت کابل‌ها هم در جلوگیری از مسدود شدن جریان هوا و ایجاد هوای خنک خیلی تاثیر دارند.

مدیریت کابل

بدون اغراق میشه گفت سخت‌ترین و پراهمیت‌ترین مسئله در آرایش رک شبکه، مدیریت کابل‌هاست. هر چقدر که تجهیزات داخل رک و شبکه بیشتر میشن، به تعداد کابل‌ها هم اضافه میشه. شما باید این کابل‌ها رو به شکل دسته‌بندی شده داخل رک هدایت کنید. این کار چند دلیل داره؛ اول اینکه کابل‌ها به شکل منظمی داخل رک قرار می‌گیرند و بهم ریخته به نظر نمی‌رسن. دوم جلوگیری از پارگی و قطعی و کلا آسیب دیدن اون‌هاست. دلیل بعدی شناسایی و مدیریت بهتر کابل‌هاست و در نهایت دسته کردن کابل‌ها باعث صرفه‌جویی در فضا و تهویه‌ی بهتر هوای داخل رک میشه.

برای دسته‌بندی و مدیریت کابل‌ها شما چندین وسیله رو می‌تونید به کار ببرید. اول نگهدارنده‌ها هستند که به شما اجازه میدن به شکل افقی یا عمودی کابل‌ها رو در بخش‌های میانی یا کناری رک هدایت کنید. این نگهدارنده‌ها از کابل هم در برابر آسیب‌های فیزیکی محافظت می‌کنه. ابزار دیگر بست کمربندی هست که کابل‌ها رو به شکل دسته‌ای و مرتب نگه می‌داره. و در نهایت برچسب‌های کابل هستند که به شناسایی و تفکیک کابل‌ها از همدیگه خیلی کمک می‌کنند.

حرف آخر

آرایش رک سرور یکی از مهم‌ترین اقداماتی هست که موقع راه‌اندازی یک شبکه باید انجام بشه. در گذشته آرایش رک چندان کار ساده‌ای نبود؛ اما، امروزه با وجود استانداردهای یکسان و تجهیزات جانبی متنوع این کار بسیار ساده شده است. با این حال نحوه آرایش رک شبکه به تخصص و توانایی نیاز دارد و شما باید نکات زیادی را در نظر بگیرید. توجه به مکان نصب تجهیزات، تامین سیستم تهویه و ‌خنک‌سازی و همین‌طور مدیریت کابل‌های داخل همگی جزو دستورالعمل‌های آرایش رک شبکه هستند. در این آموزش آرایش رک شبکه سعی کردیم مهم‌ترین نکات رو برای شما ارائه دهیم تا بتوانید بر اساس این اصول یک رک کارآمد و منظم طراحی کنید.

سوالات متداول

The post آرایش رک شبکه appeared first on مجله ونتولینک.

اکسس پوینت چیست؟

قبل از هر چیز بد نیست بفهمیم اکسس پوینت چیه و چه نقشی در شبکه داره. اکسس پوینت یک دستگاهیه که به شما اجازه میده با یک اتصال شبکه از طریق کابل شبکه به این دستگاه، امکان متصل شدن بی‌سیم سایر دستگاه‌ها به شبکه فراهم بشه. در واقع با تنظیم روتر به عنوان اکسس پوینت شما می‌تونید تمامی دستگاه‌های بی‌سیم خودتون را هم به شبکه‌ی کابلی متصل کنید. یک اکسس پوینت در هر مکان بزرگی مثل دفاتر، کافی شاپ‌ها یا فرودگاه‌ها قابل استفاده است و پوشش اینترنت شما را بهبود میده. کافیه یک اکسس پوینت را از طریق کابل یا پچ کورد شبکه به روتر متصل کرده و پوشش بی‌سیم اینترنت را بهبود بدید.

احتمالا تا الان نمی‌دونستید که روترهای وایرلس با قابلیت تبدیل شدن به اکسس پوینت عرضه میشن. یعنی لازم نیست که شما حتما اکسس پوینت بخرید. در عوض می‌تونید یک روتر بی‌سیم با قابلیت اکسس پوینت شدن بخرید که هم کاربردهای بیشتری داره و هم نسبت به اکسس پوینت ارزون‌تر هست.

با توجه به چیزی که گفته شد، شما می‌تونید با تکنیک تبدیل روتر به اکسس پوینت برای روترهای قدیمی، شبکه‌ی خودتون را گسترش بدید. چیزی که مهمه اینه که برای داشتن یک شبکه‌ی بیسیم پرقدرت کیفیت روتر شما باید خوب باشه و آنتن‌دهی مناسبی داشته باشه. از طرف دیگه شما باید کابل‌های سریع و باکیفیت برای اتصال اکسس پوینت به شبکه استفاده کنید تا خیالتون از بابت قطعی و مشکلات اتصال راحت باشه. کابل‌هایی با استانداردهای بالا و برندهای معتبر مثل کابل شبکه لگراند یا پچ کوردهای همین برند یا پچ کورد نگزنس می‌تونند گزینه‌های مناسبی برای این کار باشند.

در ادامه نحوه‌ی تبدیل روتر به اکسس پوینت را به شما نشون میدیم.

تنظیم روتر به عنوان اکسس پوینت

همونطور که گفته شد، برای انجام این کار شما نیاز به تجهیزات یا ابزار آلات شبکه اضافه ندارید و فقط باید تنظیمات روتر را دستکاری کنید. یک روتر بدون قابلیت‌های مسیریابی و DHCP سرور، صرفا یک نقطه‌ی دسترسیه. همونطور که یک روتر بی‌سیم بدون نقطه‌ی دسترسی، صرفا یک روتر سیمی خواهد بود. اگر یک روتر در اختیار دارید که زمان زیادی از خریدش گذشته، تبدیل کردن اون به روتر می‌تونه اقدام خوبی باشه. فقط اینکه نباید از روتر قدیمی انتظار داشته باشید که سرعتی معادل روترها و اکسس پوینت‌های جدید به شما ارائه بده.

گام اول: دریافت آی پی و محدوده‌ی DHCP روتر

اگر از ویندوز استفاده می‌کنید، با فشردن همزمان دو کلید WIN+R، پنجره‌ی RUN را باز کردن و در آنجا عبارت CMD را تایپ کنید. با زدن اینتر CMD برای شما باز می‌شود. در داخل CMD عبارت ipconfig را نوشته و مجدد اینتر بزنید. در اینجا آدرس آی پی و  Default Gateway نوشته شده که در تصویر برابر آی پی 192.168.1.7 و دیفالت گیتوی 192.168.1.7 است.

حالا باید محدوده‌ی DHCP را پیدا کنیم. برای این کار کافیه داخل قسمت آدرس مرورگر، آدرس Default Gateway جدید را تایپ کنیم و اینتر بزنیم. در اینجا شما وارد روتر میشید. برای وارد شدن از شما نام کاربری و پسورد می‌خواد. در اغلب روترها این مقادیر هر دو admin هست. اما اگر این عبارت نبود، می‌تونید این مقادیر را در پشت روتر یا روی جعبه‌ی اون پیدا کنید. یک راه راحت‌تر هم سرچ در گوگله.

وقتی که وارد شدید، خیلی راحت گزینه‌ی DHCP range را پیدا کنید. در روترها مختلف این گزینه‌ در قسمت‌های متفاوتیه و باید یکم بگردید. مثلا در روتر تی پی لینک با رفتن به مسیر dvanced Settings – DHCP – DHCP Settings این مقادیر را می‌تونید بدست بیارید.

گام دوم: اتصال روتر به کامپیوتر و ورود به رابط کاربری

در این مرحله شما باید روتر قدیمی را به کامپیوتر وصل کنید. برای این کار نیاز به کابل یا پچ کورد با متراژ مناسب دارید. گفتیم که کابل یا پچ کوردی که استفاده می‌کنید باید ویژگی‌هاشون مطابق با سایر تجهیزات شبکه باشه تا افت کیفیت یا سرعت نداشته باشید. در مقاله‌ی پچ کورد چیست می‌تونید با ویژگی‌های پچ کوردها آشنا بشید. در ادامه باید به شکلی که جلوتر گفتیم وارد تنظیمات روتر بشید. داخل مرورگر آدرس آی‌ پی روتر را بنویسید که به شکل پیشفرض  192.168.0.1 یا 192.168.1.1 است. اگر اینا نبود حتما با برچسب روی روتر این آدرس نوشته شده.

گام سوم: غیرفعال کردن DHCP

این مرحله از تبدیل روتر به اکسس پوینت خیلی مهمه. چرا که شما نمی‌خواید DHCP این روتر با روتر اول تداخل پیدا کنه. حتما می‌دونید که DHCP به کلاینت‌ها آدرس آی پی اختصاص میده و خب این کار فقط باید توسط یک دستگاه در شبکه انجام بشه. پس اجازه بدید که روتر اصلی کار خودش را انجام بده. اگر DHCP را در این روتر غیرفعال نکنید، اکسس پوینت شما کار نمی‌کنه. غیرفعال کردنش هم اصلا کار سختی نیست، کافیه تیک روبروی DHCP را بردارید.

گام چهارم: تغییر آدرس IP اکسس پوینت

بعد از اینکه DHCP را غیرفعال کردید، حالا وقتشه که آدرس IP لن را عوض کنید. آدرسی که انتخاب می‌کنید باید یک آدرس استفاده نشده در خارج از رنج DHCP، ولی در همان زیرشبکه‌ی دستگاه‌های متصل باشه.

مثلا اگر روتر اصلی آدرس آی پی 192.168.1.7 داره، می‌تونید شما آدرس 192.168.1.2 را انتخاب کنید. یا برای اینکه هر نوع تداخلی در آینده پیش نیاد یک آدرس دورتر مثلا 192.168.1.178 را بزارید. فقط باید مطمئن بشید که این آدرس خارج از DHCP range هست که جلوتر بررسیش کردیم.

گام پنجم: انتخاب تنظیمات wlan مشابه با روتر اصلی برای اکسس پوینت

در این مرحله قصد داریم که تنظیمات اکسس پوینت برای شبکه‌ی اینترنت یعنی ssid، نوع encryption و پسورد با روتر اصلی یکی باشند. البته اگر اکسس پوینت شما از استانداردهای قدیمی مثل 11g استفاده می‌کنه و قصد دارید فقط کلاینت‌های 11g بهش متصل بشن، می‌تونید این موارد را متفاوت انتخاب کنید.

اگر روتر شما قابلیت رمزگذاری WPA2 را داشته باشه که خیلی عالیه؛ چون این رمزنگاری بهترین روش فعلی محسوب میشه. اما روترهای خیلی قدیمی ممکنه این رمزنگاری را نداشته باشند و بجاش WPA باشند. اما اگر رمزنگاری روترتون WEP هست، بدونید این رمزنگاری خیلی ضعیفه و به راحتی هک میشه. رمز عبورتون را هم به اندازه‌ی کافی قوی انتخاب کنید.

گام ششم: انتخاب کانال متفاوت

در این مرحله از تبدیل روتر به اکسس پوینت شما باید کانال را تنظیم کنید. برای اینکه کلاینت‌های متصل به اکسس پوینت و روتر گیج نشن و پایداری شبکه حفظ بشه، شما باید یک کانال متفاوت را برای اکسس پوینت ست کنید. مثلا اگر کانال روتر شما 6 هست، بهتره اکسس پوینت شما روی کانال 11 باشه. بهتره کانالی که انتخاب میشه، کمتر شلوغ باشه. برای شناسایی کانال‌های خلوت از ابزارهایی مثل InSSider می‌تونید استفاده کنید.

گام هفتم: اتصال اکسس پوینت به شبکه

بعد از تبدیل اکسس پوینت به روتر، باید اونو به شبکه‌ی اصلی وصلش کنید. برای این کار باید با یک کابل شبکه، اکسس پوینت را به روتر اصلی متصل کنیم و تست اتصال را انجام بدیم. حواستون باشه برای متصل کردن اکسس پوینت، کابلش را داخل پورت WAP نزنید؛ چون ممکنه ساعت‌ها درگیر پیدا کردن مشکل متصل نشدن اون باشید. در این مرحله ممکنه نیاز به ریبوت کردن کامپیوتر داشته باشید. البته با استفاده از CMD و بازنشانی ipconfig هم این کار انجام میشه.

گام هشتم: تست اکسس پوینت جدید

بعد از تبدیل روتر به اکسس پوینت، باید ببینیم که اکسس پوینت ما با آی پی که بهش اختصاص دادیم، قابل دسترسی هست. در این مرحله کافیه یک کلاینت جدید بیسیم را وصل کنیم و ببینیم که به طور خودکار IP دریافت می‌کنه یا خیر. اگر جواب مثبته یعنی شما تونستید با موفقیت روتر خودتون را به اکسس پوینت تبدیل کنید و بدون هیچ هزینه‌ای شبکه‌ی خودتون را گسترش دادید.

حرف آخر

تبدیل روتر به اکسس پوینت یک راهکار خیلی ساده برای توسعه‌ دادن شبکه‌ی شماست. با در نظر گرفتن قیمت تجهیزات شبکه و سختی‌های نصب تجهیزات جدید، یک اکسس پوینت می‌تونه به سادگی و در کوتاه‌ترین زمان شبکه‌ی بیسیم شما را در سطح سازمان یا محیط کاری‌تون گسترش بده. معمولا روترهای قدیمی گزینه‌های خوبی برای تبدیل شدن به اکسس پوینت هستند. اما تنظیمات این روترها باید تغییر کنه و مطمئن بشید که تداخلی با روتر اصلی ایجاد نمیشه. در این مقاله ما نحوه تبدیل روتر به اکسس پوینت را برای شما شرح دادیم و گفتیم که چطور میشه با چندتا تیک ساده، وسعت یک شبکه را بیشتر کرد.

سوالات متداول

The post تبدیل روتر به اکسس پوینت appeared first on مجله ونتولینک.